Je boekt een trip naar Londen, checkt je paspoort en dan komt die vraag: wat kost een ETA eigenlijk, en moet je dat via de overheid regelen of via een tussenpartij? Ik snap die twijfel heel goed, zeker omdat je online binnen twee minuten tientallen aanbieders ziet met uiteenlopende prijzen. In dit artikel zet ik de kosten helder naast elkaar, inclusief wat je bij een bemiddelingsdienst extra krijgt en wanneer dat het geld waard is. Ook waarschuw ik voor valkuilen zoals verborgen toeslagen en nepwebsites, zodat je zonder gedoe goed voorbereid vertrekt.
Wat is een ETA en wanneer heb je ’m nodig?
ETA verplicht vanaf 2 april 2025
Vanaf 2 april 2025 hebben Nederlandse reizigers een Electronic Travel Authorisation (ETA) nodig om naar het Verenigd Koninkrijk te reizen. Dat geldt voor Engeland, Schotland, Wales én Noord Ierland. Het is nadrukkelijk geen visum, maar een digitale reistoestemming die aan je paspoort wordt gekoppeld.
Belangrijke grenzen: 6 maanden verblijf, 2 jaar geldigheid
Met een ETA mag je per bezoek maximaal 6 maanden blijven. De ETA is in principe 2 jaar geldig of tot je paspoort verloopt, wat het eerst komt. Verloopt je paspoort eerder, dan vervalt je ETA automatisch en betaal je dus opnieuw voor een nieuwe aanvraag. Meer over geldigheid vind je ook op https://eta-aanvraag.nl/engeland/geldigheidsduur/.
Officiële kosten via de Britse overheid
Wat betaal je aan de overheid?
De officiële prijs voor een ETA is £16 per persoon. Omgerekend is dat meestal rond de €18 tot €19, afhankelijk van de wisselkoers. Dit is het enige bedrag dat je móét betalen als je rechtstreeks via de Britse overheid aanvraagt.
Hoe betaal je bij de overheid (en waar gaat het vaak mis)?
Je betaalt bij de overheid online met betaalmethoden zoals creditcard, debitcard en vaak ook mobiele wallets. Wat ik hier opvallend aan vind, is dat veel Nederlanders stranden omdat ze denken dat elke bankpas automatisch online als debitcard werkt. Dat is niet altijd zo. Controleer dus op tijd of je betaalmiddel geschikt is, zodat je niet last minute stress hebt. Praktische uitleg over betaalopties staat op https://eta-aanvraag.nl/engeland/betaalmethoden-voor-je-eta-aanvraag/.
Dit heb je meestal nodig voor de aanvraag:
- Geldig paspoort
- Toegang tot je e mail
- Een geschikt online betaalmiddel
- Een goede foto van jezelf en je paspoort (afhankelijk van methode)
Kosten via een tussenpartij: wat betaal je extra en waarvoor?
De prijs: vaak fors hoger
Een bemiddelingsdienst rekent bovenop het officiële tarief een servicevergoeding. In de praktijk zie je totalen zoals €44,95 per persoon of constructies waarbij je bijvoorbeeld €19 (officieel) plus €20 servicekosten betaalt. Netto betaal je dan al snel €20 tot €30 extra per reiziger. Voor een gezin tikt dat hard aan.
Wat krijg je daarvoor terug?
In mijn ogen is de kernvraag simpel: betaal je voor gemak of voor iets wat je zelf ook prima kunt? Tussenpartijen bieden vaak:
- Nederlandstalige uitleg en klantenservice
- Controle op veelgemaakte fouten in je formulier
- Hulp bij foto eisen en documentupload
- Lokale betaalopties zoals iDEAL (afhankelijk van aanbieder)
Als je digitaal handig bent, is dat meestal niet nodig. Maar als je voor iemand anders aanvraagt, twijfelt over documenten of gewoon geen gedoe wilt, kan het “voldoet aan alle verwachtingen” zijn om iemand mee te laten kijken.
Rekenvoorbeeld: wat scheelt het echt?
Solo reiziger versus gezin
Het verschil lijkt klein als je alleen reist, maar wordt groot zodra je met meerdere personen gaat. En let op: iedereen heeft een ETA nodig, ook kinderen en baby’s.
- Overheid: €18 tot €19 per persoon
- Tussenpartij: vaak €40 tot €45 per persoon
Gezin van 4: snelle berekening
Stel: 2 volwassenen en 2 kinderen.
- Via de overheid: ongeveer €72 tot €76
- Via een tussenpartij: ongeveer €160 tot €180
Mijn eerlijke mening: als je even de tijd neemt, is zelf aanvragen hier bijna altijd zeker het proberen waard.
Verborgen kosten en valkuilen (ook als je “goedkoop” aanvraagt)
Fouten betekenen soms opnieuw betalen
De grootste “extra kosten” ontstaan niet door de overheid, maar door een fout die je zelf maakt. Denk aan een verkeerd paspoortnummer, een onjuiste naamspelling of een paspoort dat binnenkort verloopt. Moet je opnieuw aanvragen, dan betaal je simpelweg opnieuw. Een handig overzicht van dit soort situaties staat op https://eta-aanvraag.nl/engeland/extra-kosten-bij-het-aanvragen-van-een-eta/.
Geen spoedprocedure: dus plan vooruit
Belangrijk om te weten: er is geen officiële spoedoptie waarbij je extra betaalt om sneller te worden geholpen. Reken op een beslissing die vaak snel komt, maar die ook tot 3 werkdagen kan duren. Mijn advies: vraag je ETA aan zodra je weet dat je gaat, zeker als je reist in drukke periodes.
Oplichting en nepwebsites
Dit is het stukje waar ik het meest scherp op ben: er bestaan partijen die eruitzien als “officieel”, maar eigenlijk alleen een duur formulier verkopen. Check daarom altijd of je via de officiële kanalen of een partij die daar transparant over is werkt. Een simpele vuistregel: als je vooral marketingtaal ziet en nauwelijks uitleg over het officiële tarief, wees extra kritisch.
Wanneer zou ik overheid of tussenpartij kiezen?
Kies de overheid als je dit herkent
- Je kunt betalen met creditcard of geschikte debitcard
- Je vindt een Engelstalig formulier prima
- Je wilt de laagste kosten
- Je hebt tijd om alles rustig te controleren
Kies een tussenpartij als je vooral zekerheid wilt
- Je wil Nederlandstalige hulp of controle
- Je regelt het voor meerdere mensen en wilt fouten vermijden
- Je hebt moeite met foto’s, uploads of foutmeldingen
- Je wilt liever lokale betaalopties zoals iDEAL (als die worden aangeboden)
Wat mij betreft is het belangrijkste dat je bewust kiest. Extra betalen kan prima, maar alleen als je ook echt waarde krijgt en niet per ongeluk in een te dure of twijfelachtige flow belandt.
Veelgestelde vragen
Wat zijn de kosten van een ETA: overheid vs tussenpartij precies?
Via de Britse overheid betaal je het officiële tarief van £16, meestal rond €18 tot €19 per persoon. Via een tussenpartij betaal je vaak €20 tot €30 extra servicekosten, waardoor het totaal geregeld rond €40 tot €45 per persoon uitkomt. Het verschil zit dus in dienstverlening, niet in een “snellere ETA”.
Is een ETA hetzelfde als een visum?
Nee. Een ETA is een reistoestemming voor visumvrij reizen en is bedoeld voor kort verblijf. Voor verblijven langer dan 6 maanden of voor specifieke doelen zoals werk of studie kan een visum nodig zijn. Verwarring is logisch, maar het zijn echt verschillende regimes met andere voorwaarden en kosten.
Kan ik extra betalen voor spoed als ik laat ben?
In de regel is er geen spoedprocedure waarbij je tegen betaling sneller wordt behandeld. Sommige commerciële websites wekken die indruk, maar officieel blijft het proces hetzelfde. Reken op een snelle beslissing in veel gevallen, maar houd altijd ruimte voor tot 3 werkdagen verwerking om problemen bij vertrek te voorkomen.
Heb ik een ETA nodig als ik alleen overstap in het VK?
Dat hangt af van je situatie. Als je alleen in transit bent en niet door de immigratie hoeft, kan het anders uitpakken dan wanneer je wél het land in gaat. Omdat regels per route en luchthaven kunnen verschillen, raad ik aan dit vooraf te checken bij de officiële informatie en je reisdocumenten goed te plannen.
Moet elk gezinslid betalen, ook kinderen en baby’s?
Ja. De ETA is per persoon en er is geen automatische gezins korting. Dus ook kinderen en baby’s hebben een eigen ETA nodig. Dit is precies waarom het kostenverschil tussen overheid en tussenpartij bij gezinnen zo snel oploopt. Zelf aanvragen kan dan een flinke besparing opleveren.
De kern is simpel: via de Britse overheid betaal je voor je ETA meestal rond €18 tot €19 per persoon, en dat is de goedkoopste route. Een tussenpartij kan handig zijn als je echt behoefte hebt aan Nederlandstalige ondersteuning of extra controle, maar je betaalt dan al snel tientallen euro’s extra per reiziger. Mijn advies: ben je een beetje digitaal vaardig, vraag dan rechtstreeks aan en controleer je gegevens dubbel. Welke route je ook kiest, vraag op tijd aan en wees alert op sites die zich “officieel” voordoen.